Żbika bardzo trudno spotkać, sfotografować, sfilmować – nagrania z jego udziałem są unikatowe i dają jedyną szansę, aby poznać lepiej ten ginący gatunek.

Od dziś można zobaczyć kilkuminutowy film przyrodniczy o żbiku – dzikim kocie, w którym narratorem jest Marcin Dorociński. Film powstał dzięki Fundacji WWF Polska, która stara się o utworzenie Turnickiego Parku Narodowego – w miejscu, gdzie mieszka ostatnich 200 żbików.

Żbik obok rysia to drugi z przedstawicieli dzikich kotów w naszym kraju. Swoim wyglądem przypomina dużego kota domowego. Jego bure futro stanowi idealny kamuflaż, przez co zauważenie żbika w jego środowisku naturalnym jest bardzo trudne. Wynika to również z ostrożności kota, który musi być stale czujny, aby nie paść ofiarą drapieżników. Jego największym wrogiem jest jednak człowiek, który niszczy, często bezpowrotnie środowisko występowania żbika. 

Dawniej na ślady żbika można było natrafić w wielu miejscach Polski. Obecnie obszar ich występowania w Polsce ogranicza się do kilku miejsc w Karpatach, głównie we wschodniej części. Pomimo ochrony gatunkowej, populacja żbika nie odradza się. Mała liczba żbików w środowisku naturalnym i bliskie sąsiedztwo kotów domowych, sprawia, że krzyżują się one i tracą czystość gatunku.

Fundacja WWF między innymi mając na uwadze ochronę żbika, czynnie włączyła się w projekt powstania Turnickiego Parku Narodowego, gdzie mieszka ten dziki kot. „Film przez nas wyprodukowany pokazuje jak piękny i dziki gatunek możemy stracić. A przy okazji daje nam możliwość podpatrzenia żbika, w jego naturalnym środowisku, co jest bardzo rzadkie” - mówi Stefan Jakimiuk z Fundacji WWF. W Polsce żbiki są gatunkiem ściśle chronionym. Zły stan ich populacji jest spowodowany niszczeniem ich naturalnych siedlisk oraz prawdopodobnie utratą czystości genetycznej gatunku. Zapraszamy na kanał WWF Polska na YouTube, gdzie Marcin Dorociński opowie o życiu tego niezwykłego gatunku. Aby wesprzeć utworzenie Turnickiego Parku Narodowego podpisz petycję www.karpaty.wwf.pl

Zdjęcia: WWF Polska
Narrator: Marcin Dorociński (pro publico bono)
Montaż i dźwięk: Bartek Wasilewski